Fras

Dziesiąty tomik Adama Wagi zawierający trzydzieści nowych wierszy. Autor niebawem obchodzić będzie 90. urodziny i na tym etapie jego poezja ma postać destylatu, jest ascetyczna i bogata zarazem, nie ma w niej niczego zbędnego. Waga buduje wiersze według klasycznych opozycji: przeszłość – przyszłość, dobro – zło, miłość – śmierć, dzieciństwo – starość. Punktem odniesienia dla autora są Biblia i grecka klasyczna tradycja, wywodząca się od inskrypcji delfickiej: poznaj samego siebie. Jest to więc poezja mówiąca o sytuacji człowieka w świecie, „ w ogóle” i teraz, a także w wieku dojrzałości, kiedy człowiek usiłuje zrozumieć całą swoją egzystencję, odpowiedzieć samemu sobie na pytanie o sens, logikę trwania, o rolę człowieka w hierarchii bytów, o wiarę. PRZYPIS DO TYTUŁU Staropolskie słowo fras, frasunek oznacza troskę, kłopot, zmartwienie. Pochodzi od niemieckiego fressen, czyli gryźć, żreć, i przez czeskie fresunk przeszło do nas. (…) Tytuł tej skromnej książeczki Zawdzięczam chłopskiemu Bogu, Chrystusowi Frasobliwemu. Chciałem Mu podziękować także po staropolsku, ale jak powiedzieć Bogu: Bóg zapłać?