Zazwyczaj pustelnicy kojarzą się z zakonnikami czy mnichami – są jednak wyjątki. Takim wyjątkiem jest znany od wieków cudotwórca św. Bogumił, który piastując wysoki urząd w hierarchii kościelnej – był arcybiskupem gnieźnieńskim – zrezygnował z tej godności i osiadł w pustelni niczym ubogi mnich. To żywe świadectwo pokory, ubóstwa, dojrzałości wewnętrznej i świętości tego niezwykłego człowieka. Może właśnie dlatego Bóg wsławił go po śmierci licznymi cudami, które wypraszano za jego przyczyną. Ten niezwykły biskup przykładem swojego życia zachwycał wiernych i przyciągał do siebie. Z pewnością warto przypomnieć postać tego męża Bożego, który, jak wielu innych, w odległej przeszłości uświęcił swoim życiem naszą ziemię i był dla naszych przodków wielkim orędownikiem przed Bogiem. A ile może nas dzisiaj Bogumił nauczyć… Czy w naszym świecie, pełnym ludzi ścigających się w pogoni za dobrobytem i przemijającymi błyskotkami, postać arcybiskupa rezygnującego z honorów, luksusów dworu i idącego za Bogiem na pustkowie, nie może nam nic powiedzieć? Chociaż żył w tak odległym średniowieczu, to nam, ludziom XXI wieku jego przykład wskazuje piękną drogę poszukiwania Boga i postępowania ku Niemu. Święty Bogumił zaprasza nas, byśmy poszli jego śladem na pustkowie, gdzie nikt nam nie będzie przeszkadzał, gdzie w ciszy i skupieniu możemy odkryć obecność Boga w naszym sercu, gdzie nic nie zagłusza wewnętrznego skupienia i radości z obcowania z Nim.
