Z ruchem

Obrączka ci których się kochało wydają się tacy nieponętni jak pieniądz oddany sklepowej z powrotem wprowadzony w obieg czyjeś palce będą go znów dotykać obracać i pieścić i nawet trudno pojąć czemu chcą go pieścić zakupy też niszczeją nic nie świeci wiecznie nawet słońce i księżyc zginęły bez wieści oddal się gdzie nie zdążysz czeka na mnie człowiek i patrzy niewidzący metro stacja pankow czemu świecisz latarnio? czemu sikasz na liść ten? ktoś tu przyjdzie i będzie chciał zjeść go Berlin, 14. 9. 13