Opowieści o rozbieraniu

Wracają o świcie Do swych zamków z piasku Nadzy trzej królowie Właśnie Kiedy kamień twardy Sny przesypuje w klepsydrze A stopy ich pogrzebane kurzem A pachołkowie ich niewierni I słabi Umierają w drodze Albo za proroctwem jawnogrzesznej Odchodzą Nadzy królowie Bez złota w mieszku I mirry W żałobnych atłasach Na zimnych drogach palili kadzidło Aby ogrzać dłonie Wracają Do domów z wyschniętym owadem na stole W dalekim kraju Za morzem Nie znaleźli wiatru