Τραγωδία σε τρεις πράξεις

« Όταν έχεις νιάτα, καταλαβαίνεις πολύ λίγα πράγματα. Και όταν αποκτάς εμπειρία, είναι πλέον πολύ αργά...» Είναι ένα πολύ καθωσπρέπει δείπνο· με επίσημο ένδυμα, εκλεκτούς καλεσμένους, εξαιρετικό μενού, εμμονή στους τύπους, προσοχή στις λεπτομέρειες και ένα... απρόοπτο: τον αιφνίδιο θάνατο ενός εκ των συνδαιτυμόνων. Η βραδιά στο παραθαλάσσιο εξοχικό του ηθοποιού Τσαρλς Κάρτραϊτ θα ήταν όμορφη, αν δεν εξελισσόταν με τον χειρότερο τρόπο. Ο αιδεσιμότατος Στίβεν Μπάμπινγκτον, όπως πίνει το ποτό του, αρχίζει να βήχει, παραπατάει και πέφτει νεκρός. Το ποτήρι από το οποίο έπινε θα σταλεί για εξέταση, αλλά το αποτέλεσμα της ανάλυσης είναι -περιέργως- αρνητικό, όπως ακριβώς είχε προβλέψει ο Ηρακλής Πουαρό. Το ακόμα πιο περίεργο στην υπόθεση είναι ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως κίνητρο για φόνο. Όμως ο θάνατος του αιδεσιμότατου, όπως όλοι αντιλαμβάνονται, δεν επήλθε υπό φυσιολογικές συνθήκες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)