Ciało poetyckie

Kłos dosłownie bada „ aurę” mebli, pomieszczeń, zapachu, dźwięków i energii i zapisuje w języku coś, co nazwała ciałem poetyckim Szymborskiej, wciąż obecnym w tym mieszkaniu. Narracja książki prowadzona jest w duchu natchnienia mediumicznego, ze szczególną wrażliwością skierowaną na komunikację ze snami, które stanowią rozwinięcie i dopełnienie rzeczywistości za oknem. Pobrzmiewa tu echo tomów poetyckich Szymborskiej i odpryski stawianych przez nią pytań filozoficznych, egzystencjalnych, socjologicznych, które w Ciele poetyckim znajdują własny, często humorystyczny ton. To zupełnie nowatorski, bardzo przekonujący sposób myślenia o książce poetyckiej.