Tomik zawiera wiersze, które cechuje metaforyczny język oparty na aluzjach kulturowych. Nie jest wolny od dosadnego, ekspresyjnego słownictwa i zabaw frazeologizmami. Poznajemy tu między innymi zbiorowy autoportret ludzkości z licznymi aluzjami i do biblijnej historii stworzenia i do popularnych motywów, czy nawet tekstów piosenek, podkreślających głównie ludzkie słabości. Choćby pychę czy chwiejność moralną. Znajdziemy tu przewrotne erotyki i teksty wskazujące na radość cieszenia się wszystkimi smakami życia. Mamy tu obrazy rozterek i zagubienia, a także wyraźne wskazanie na gotowość podejmowania trudności i wyzwań. Autorka jasno pokazuje, jak ważne jest wewnętrzne poczucie sprawstwa. Różnorodność tematów i emocji daje czytelnikowi gwarancję, że lektura tomiku z pewnością nie grozi nudą. Źródło opisu: Beata Piocha " Poczta poetycka Radia Koszalin".