Poszukiwanie wspólnoty. Estetyka dramatyczności a więź międzyludzka w literaturze polskiego romantyzmu (preliminaria)

POSZUKIWANIE WSPÓLNOTY. Estetyka dramatyczności a więź międzyludzka w literaturze polskiego romantyzmu (preliminaria) to ksiązka, w której można wyodrębnić dwa główne wątki problemowe. Pierwszy obejmuje kwestię wzajemnych odniesień Ja i My, widzianych w kontekście społeczno- kulturowego procesu emancypacji jednostki i towarzyszących mu w dobie rozmantyzmu przemian w obrębie relacji indywiduum - zbiorowość. Autorka podejmuj zagadnienia romantycznej podmiotowości, zwłaszcza tożsamości i samozrozumienia Ja zwróconego ku wspólnocie, oraz kwestie społecznego imaginarium romantyków, ze szczególnym uwzględnieniem wspólnoty w jej rozmaitych postaciach, wyznaczanych przez takie formy ludzkiego życia i zarazem media międzyludzkiej więzi, jak np. miłość, rodzina, grupa społeczna, ród, naród, tradycja, pamięć indywidualna i zbiorowa. Drugi wątek koncentruje się wokół problematyki romantycznej dramatyczności, rozumianej tu wielorako: jako genologiczna istota dramatu, kategoria estetyczno-genologiczna ekspandująca na terytorium form epickich i lirycznych, cecha życia społecznego i życia wewnętrznego podmiotu, a także kategoria performatywna. Według Autorki tak definiowana dramatyczność stanowi w literaturze epoki uprzywilejowaną formę obrazowania mechanizmów życia społecznego i życia wewnętrznego jednostki w ich wzajemnym oddziaływaniu. Przekonują o tym zamieszczone w książce szczegółowe analizy dzieł polskiego romantyzmu, wśród których znalazły się m. in. Dziady (Widowisko i cz. III), Kordian, Nie-boska komedia, dramaty mistyczne Słowackiego, dramaty współczesne Norwida, Pan Tadeusz, beniowski, Promethidion.