Poetyka szkoły Matsuo Bashō (lata 1684-1694)

Praca przedstawia interpretację jeszcze nieopisanego dokładnie w Europie i w Polsce gatunku poezji, którego najważniejszym rysem jest współtwórczość. Implikuje ona niewidoczne na płaszczyźnie werbalnej powiązania estetyczne kolejnych strof oraz relacje etyczne między poetami zasiadającymi do skomponowania wspólnego utworu. Te powiązania oraz spojrzenie na historię, antropologię i semiotykę okresu ujawniają nieoczekiwane treści, które przeczą dotychczasowemu, wyłącznie lirycznemu obrazowi poezji japońskiej.