Książka składa się z dwóch części. W pierwszej z nich autor zarysowuje ogólny model struktury i dynamiki twórczości ustnej, oparty na formule jako podstawowym czynniku komponowania opowieści przez pieśniarza i jednocześnie wiązania ich z tradycją. W drugiej części znajdują się próby zastosowania tego modelu do konkretnych przypadków historycznych – do eposów homerowych i do dzieł epiki średniowiecznej. Uzupełnieniem całości jest obszerny zbiór streszczeń ludowych pieśni bałkańskich, których wykonania znajdują się wśród archiwalnych nagrań będących plonem badań Lorda na Bałkanach (fragmenty tych wykonań znajdzie Czytelnik na płycie dołączonej do książki).
