Boginistka. Między siłą a wrażliwością.

Jak nazwać kobietę, która z jednej strony potrafi sama poukładać swoje życie, podejmować decyzje, zarabiać, działać i nie potrzebuje nikogo, żeby „ dać sobie radę”… a z drugiej strony wciąż lubi bliskość, wsparcie, ciepło, obecność drugiego człowieka i nie udaje, że jest z kamienia? Jak nazwać kobietę, która nie chce być ani „ grzeczna i wygodna”, ani przesadnie twarda i odcinająca się od wszystkiego, tylko po prostu… sobą? Gdzieś pomiędzy tymi wszystkimi definicjami, pomiędzy etykietkami, które świat tak chętnie przypina, a tym, co naprawdę czujesz w środku, pojawia się przestrzeń, której nikt wcześniej dobrze nie nazwał. I właśnie w tej przestrzeni rodzi się „ Boginistka”. To brakujące słowo dla kobiety, która nie mieści się w schematach. Która nie chce wybierać między siłą a wrażliwością, niezależnością a potrzebą bliskości, rozumem a intuicją. Która przestaje dopasowywać się do gotowych ról i zaczyna tworzyć własną definicję siebie — na swoich zasadach. A potem wchodzi autorka i robi coś, co jest jednocześnie niewygodne i… zaskakująco przyjemne w czytaniu — rozkłada na czynniki pierwsze to, skąd właściwie wzięło się to całe „ powinnaś”, „ wypada”, „ tak trzeba”. Bez nadęcia, bez moralizowania, za to z lekkością, momentami z humorem, który trafia dokładnie tam, gdzie trzeba, pokazuje, dlaczego kobiety zostały ukształtowane właśnie w taki, a nie inny sposób i jak bardzo wiele z tych schematów działa w nas automatycznie, nawet jeśli wydaje nam się, że to nasze własne wybory. „ Boginistka” nie jest teorią ani kolejną modną etykietą — to spojrzenie, które pozwala zobaczyć siebie wyraźniej. Krok po kroku odsłania, kim jest kobieta, która przestaje żyć według cudzych zasad, a zaczyna według własnych. Pokazuje jej sposób myślenia, decyzje, granice i to, co sprawia, że nie musi już wybierać między jedną wersją siebie a drugą.