Pogrom domów publicznych w Warszawie

Pod koniec maja 1905 roku Warszawą wstrząsnęła kolejna fala przemocy znana jako pogrom domów publicznych. Przez kilka dni warszawscy robotnicy i rzemieślnicy, w większości Żydzi, napadali na członków miejscowego półświatka – stręczycieli, złodziei, oszustów i paserów – niszcząc jednocześnie lokale związane ze środowiskiem przestępczym i oferujące płatne usługi seksualne: kawiarnie, szynki, domy publiczne, domy schadzek oraz prywatne mieszkania. Zebrane w niniejszej książce źródła, wpisując te wydarzenia w różne konteksty – rewolucji 1905 roku, prostytucji, przestępczości i marginesu społecznego, ruchu robotniczego – pozwalają na przedstawienie zamieszek w całej ich złożoności.