To historia życia rodziny Teresy i Romana Czartoryskich w majątku w Konarzewie w latach 1925–41. Dzięki prywatnym zapiskom, wspomnieniom i korespondencji poznajemy od kulis życie polskiej arystokracji w przełomowych dla naszego kraju czasach – burzliwych politycznie latach 20. i 30. XX wieku oraz podczas II wojny światowej, która na zawsze przekreśliła ustalony porządek społeczny, skazując całą klasę ziemiańską i arystokratyczną na niebyt. To intymna opowieść o ostatnich latach życia ziemiańskiego – zarządzaniu majątkiem, relacjach małżeńskich, wychowywaniu dzieci, spotkaniach towarzyskich, licznych polowaniach, problemach finansowych i układach politycznych. Publikacja zawiera 150 zdjęć pochodzących z albumów rodzinnych Rodu Czartoryskich. „ Wielowarstwowy obraz rodziny arystokratycznej, widziany z głębi jej wnętrza. Niezwykły, bo wolny i od pompatycznej fasady, jaką zwykle przyjmuje ogromna majętność, i od aury potępieńczej, którą skutecznie osadziła w społeczeństwie propaganda powojenna. Biegnące przez kilkanaście lat świadectwo Konarzewa, jako gniazda Czartoryskich, można uznać za modelowy wizerunek siedliska ziemiańskiego w okresie dojrzałej II Rzeczpospolitej. Właściciele ziemskich fortun, potomkowie historycznych rodów, stawali wobec popękanego politycznie, słabo zarządzanego państwa w roli depozytariuszy tradycji – ponadczasowej rangi Polski”. Ze wstępu Zbigniewa Gluzy
