„ Guzik prawda” to błyskotliwy i przenikliwy debiutancki tom poetycki Amelii Pudzianowskiej o tym, jak konstruujemy (i demontujemy) własną tożsamość w świecie zdominowanym przez narracje, które chcą mówić za nas. Młoda kobieta o wyostrzonym zmyśle obserwacji i ciętym języku przemieszcza się między rzeczywistością osobistą, społeczną i medialną, wciąż podważając zasłyszane wersje „ prawdy”. Tematem jest sposób myślenia – o kobiecości, języku, normach i granicach wolności. Struktura jest fragmentaryczna, przypominająca zlepek myśli, notatek i scen, co oddaje rozproszenie współczesnego doświadczenia. W tomiku poetyckim znajdziemy wiersze cielesne i metafizyczne, pisane z pazurem i sercem. To poezja, która nie kokietuje – raczej stawia pytania, wbija szpile i zostawia ślad. A czasem – daje ukojenie. „ Guzik prawda” nie daje gotowych odpowiedzi. Prowokuje do zastanowienia się nad tym, ile prawdy jest w naszym codziennym życiu i czy jesteśmy w stanie odróżnić ją od fałszu. ,,Wiersze z jednej strony metafizyczne, a z drugiej cielesne i dosadne, utkane z okruchów codzienności. Kobiece i z pazurem. Podoba mi się, że niczego nie udają". (Joanna Lech)