Już pierwsza linijka w tomie „ Drzazgi światła” Andrzeja Gałowicza brzmi lirycznie, uroczo, nostalgicznie: „ Ptaki odleciały z moich drzew na południe”. Podobnych zdań w tym zbiorze znajdziemy więcej, dużo więcej. Lecz jest to tom o niebywałej rozległości tematycznej, o wielce bujnej semantyczności. Czysta liryka i wypowiedzi filozoficzne to jeden brzeg poetyki Gałowicza, zaś druga granica sięga groteski, nawet w pełni satyry. „ Drzazgi światła” to obszerny tom, który ukazuje poważne możliwości twórcze autora. I rzeczywiście – pomiędzy niekiedy hieratycznością, a satyrycznym poszturchiwaniem mieści się cała menażeria zagadnień, wątków, tonów. Dlatego każdy czytelnik literatury znajdzie w nim coś dla siebie.
