Zbój Twardokęsek postanawia posmakować bezpiecznego żywota. Okrada kompanów i ucieka na wyspę bogini Zaraźnicy. Tu, w karczmie, obmacując ryżą posługaczkę i popijając jałowcówkę, staje się mimowolnym świadkiem bezbożnych wygadywań. " Więźniów trzymano pod niższą świątynią, w żelaznych klatkach wpuszczonych w kanały ściekowe. Strażnicy ich nie torturowali, co to, to nie. Po prostu pozwalali im tkwić całymi dniami w kanale, rozmyślać i przyglądać się wielkim jaszczurom, od których roiło się w ściekowisku. Zbójcę otoczyły trzy pokaźne, wygłodzone sztuki. I tak siedzieli sobie po przeciwnych stronach żelaznej kraty, trzy bestie i Twardokęsek, dzień za dniem gapiąc się na siebie bezsilnie. Gdy więc pojawił się pierwszy strażnik, zbójca ochoczo wyśpiewał swoją historię... ... by po latach zapisać ją mogła Anna Brzezińska, specjalistka od staropolskich obyczajów i magii na królewskich dworach.
Kołczan KsiążekStrona głównaZałóż kontoZaloguj się