Notatnik 1965-1972

" Notatnik" jest książką samoistną; nie jest ani komentarzem do poezji Anny Kamieńskiej, ani do jej prozy. Nie wymaga prezentacji na tle jej dorobku pisarskiego. Można go czytać nie znając w ogóle twórczości Kamieńskiej; może być też pierwszą okazją do kontaktu z tą twórczością. " Notatnik" można czytać, a raczej warto czytać tak, jak czyta się zbiory aforyzmów, złotych myśli, i wyznań pisarzy i myślicieli. Jest on zapisem rozmyślań o ekstremalnych doświadczeniach ludzkich. Jest mądrą, piękną książką o Wierze, Miłości, Bólu i Śmierci, o potrzebie codziennego zaczynania od początku, codziennego zdobywania się na akceptację życia. " Świat zalśnił jak po potopie. (...) Może te długie lata zamknięcia się na sprawy metafizyczne były potrzebne, abym mogła przeżyć to olśnienie, to wielkie obudzenie i otwarcie się uczucia i umysłu? Schyliłam się, aby zaczerpnąć coś ze swej odrzuconej dziecięcej wiary. Więc ona tkwiła we mnie gdzieś głęboko, skoro natychmiast odnalazłam w sobie jej źródło. (...) Dotknęłam poprzez czas tej siebie, trzynastoletniej czy dwunastoletniej, która klęczała w drewnianym kościółku na Bronowicach, wzięłam od niej - jej wiarę, którą ona w głębi serca dla mnie przechowała. Czekała na mnie. Wzięłam od niej też cały zapas miłości jeszcze nie rozdanej, pełnej".