Mikołowski kalejdoskop to zbiór tekstów bardzo różnych, zarówno pod względem formy, jak i treści. Zamieszczone tutaj historie nie musiały się wydarzyć, a przytoczone słowa nie musiały paść. Ale mogły. Tym, co je łączy i spaja w jedną całość, jest wspólny mikołowski kontekst: nawiązania do osób, które istniały naprawdę, prawdziwych miejsc na mapie miasta lub do faktycznych okresów historycznych i wydarzeń. Równocześnie przeszłość splata się tutaj z teraźniejszością, a rzeczywistość z interpretacją: gdy pokolenia późnych wnuków snują opowieść o czasach swych przodków, każda kolejna odsłona przesiąka duszą tych, którzy niosą tę opowieść w przyszłość. Tak jest również i w tym przypadku. Tak musi być - pisze we wstępie Adrian Jojko
