# W blasku zachodzącego słońca. Bitwa pod Komarowem 1920

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/anna-wojda/w-blasku-zachodzacego-slonca-bitwa-pod-komarowem-1920/9788393300143

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/anna-wojda/w-blasku-zachodzacego-slonca-bitwa-pod-komarowem-1920/9788393300143.json

![W blasku zachodzącego słońca. Bitwa pod Komarowem 1920](https://quivercdn.com/covers/zaklad-poligraficzny-krystyna-gorska/anna-wojda/w-blasku-zachodzacego-slonca-bitwa-pod-komarowem-1920_978-83-9330-014-3-b8ef2e85.jpg?v=2026-09-02%2023%3A30%3A30)

- Książka: [W blasku zachodzącego słońca. Bitwa pod Komarowem 1920](https://www.kolczanksiazek.pl/anna-wojda/w-blasku-zachodzacego-slonca-bitwa-pod-komarowem-1920) ([W blasku zachodzącego słońca. Bitwa pod Komarowem 1920.md](https://www.kolczanksiazek.pl/anna-wojda/w-blasku-zachodzacego-slonca-bitwa-pod-komarowem-1920.md))
- Autorzy: [Anna Wojda](https://www.kolczanksiazek.pl/anna-wojda)
- Wydawnictwo: Zakład Poligraficzny Krystyna Górska
- ISBN: 978-83-9330-014-3
- Liczba stron: 319
- Data wydania: 2016-08-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

,,Komarów stał się najsławniejszą kawaleryjską bitwą kampanii 1920 roku, gdyż w tym dniu, w całodziennych zmaganiach z naszą 1. Dywizją Jazdy, Armia Konna została pokonana i zmuszona do odwrotu. Po komarowskiej bitwie Budionny nie stawiał nam czoła, wymykał się i na wschód uchodził. Było to poza tym ostatnie spotkanie wielkich jednostek jazdy na miarę napoleońskich wojen, gdzie biała broń i ogień artyleryjski na wprost decydowały o zwycięstwie. Nasze pułki bohatersko stawiały czoła wielokrotnie liczniejszym masom kozactwa, czym potwierdziły raz jeszcze wspaniałe wartości i dochowały tradycji polskiej kawalerii. Dla prostego - jak ja - ułana był to dzień wrażeń żołnierskich o najwyższym napięciu. Przy rozległym horyzoncie, w lekko falistym terenie, w pełnym słońcu pogodnego letniego dnia ciągle się coś działo i nawet z dala oglądane szarże bratnich pułków wzbudzały dreszcze i trzymały w nerwowym napięciu. Był to pamiętny dzień. w którym ułan, zapominając o zmęczeniu i głodzie, gotów był na wszystko, nie myśląc o życiu". Jan Fudakowski, Ułańskie wspomnienia z 1920 roku