Problematyka Historii jako kategorii badawczej zajmuje ważne miejsce w różnych orientacjach współczesnej humanistyki i jej refleksji nad kulturą i człowiekiem. Namysł nad istotą Historii, historyzmem, historiozofią, nad egzystencją i zakotwiczeniem człowieka w historycznym chrono-topie, obecny był w świadomości myślicieli, badaczy i interpretatorów sensu historii zwłaszcza od końca XVIII wieku. Wiek XX jeszcze bardziej zintensyfikował dyskurs historyczny oraz poszukiwania w sferze fenomenologii Historii. Sztuka, szczególnie literatura, jeszcze wcześniej niż nauka uobecniała kwestie związane z historią i jej pojmowaniem. Miało to miejsce również w kulturze i literaturach wschodniosłowiańskich, gdzie świadomość i odczucie Historii były niezwykle silne, oscylowały między pojęciami historii chrześcijańskiej, martyrologicznej oraz historii imperialnej i mesjańskiej. Prezentowany tom studiów przybliża zagadnienia związane z Historią, jakie rozważane są na materiale literatury, języka i kultury wschodniosłowiańskiej. W trzech działach tematycznych książki podjęto problemy dotyczące teoretycznego opisu historii, a więc historiozofii i metahistorii, następnie hermeneutyki historii w literaturze rosyjskiej i ukraińskiej, a także historycznych aspektów kultury i sfery życia społecznego. Autorzy tomu, uczeni polscy i zagraniczni, jako jedni z pierwszych rozpoczęli dyskusję nad zjawiskiem Historii w literaturze Słowian oraz unaocznili potrzebę dalszego jej badania i interpretowania.
