# Trzeba było grać. Pierwszy reportaż o dziewczęcej orkiestrze z Auschwitz

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/anne-sebba/trzeba-bylo-grac-pierwszy-reportaz-o-dziewczecej-orkiestrze-z-auschwitz/9788384278727

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/anne-sebba/trzeba-bylo-grac-pierwszy-reportaz-o-dziewczecej-orkiestrze-z-auschwitz/9788384278727.json

![Trzeba było grać. Pierwszy reportaż o dziewczęcej orkiestrze z Auschwitz](https://quivercdn.com/covers/literanova/anne-sebba/trzeba-bylo-grac-pierwszy-reportaz-o-dziewczecej-orkiestrze-z-auschwitz_978-83-8427-872-7-4b12a71f.webp?v=2026-11-12%2006%3A43%3A08)

- Książka: [Trzeba było grać. Pierwszy reportaż o dziewczęcej orkiestrze z Auschwitz](https://www.kolczanksiazek.pl/anne-sebba/trzeba-bylo-grac-pierwszy-reportaz-o-dziewczecej-orkiestrze-z-auschwitz) ([Trzeba było grać. Pierwszy reportaż o dziewczęcej orkiestrze z Auschwitz.md](https://www.kolczanksiazek.pl/anne-sebba/trzeba-bylo-grac-pierwszy-reportaz-o-dziewczecej-orkiestrze-z-auschwitz.md))
- Autorzy: [Anne Sebba](https://www.kolczanksiazek.pl/anne-sebba)
- Wydawnictwo: literanova
- Przekład: Dawid Czech
- Medium: audio
- Length: 11 h 4 min
- Narrated by: Małgorzata Gołota
- ISBN: 978-83-8427-872-7
- Data wydania: 2026-01-07
- Język: pl_PL
- Oprawa: Audiobook · 11 h 4 min

## Opis

CZY W OBOZOWYM PIEKLE JEST MIEJSCE NA MUZYKĘ? Gdy inne więźniarki stały na wielogodzinnych apelach w skwarze lub na mrozie, one wygrywały skoczne melodie. Ich marsze codziennie odprowadzały komanda do katorżniczej pracy, a potem witały wycieńczone kobiety, które niosły ze sobą zwłoki koleżanek. Eichmann chętnie słuchał ulubionych szlagierów w wykonaniu obozowej kapeli, a doktor Mengele wzruszał się przy utworach Schumanna. Ich muzyka dla jednych była torturą, dla innych namiastką normalności. Dla samych orkiestrantek – wybawieniem od śmierci w komorze gazowej. Historia dziewczęcej orkiestry z Auschwitz należy do najmniej znanych fragmentów obozowej rzeczywistości. Zespół stworzyła Maria Mandl – „ bestia z Auschwitz”. To jej chorobliwej ambicji, by kobiety dorównały kapeli z męskiego obozu, garstka więźniarek zawdzięczała przetrwanie. Wszystkie grały, by przeżyć. Anne Sebba zebrała rozproszone świadectwa, spotkała się z ostatnimi ocalałymi i odtworzyła każdą z mikrohistorii, które miały zostać zapomniane. Dzięki wnikliwej analizie źródeł stworzyła wielogłosową narrację, w której osobiste dramaty splatają się z tragiczną historią. „ Muzyka – pisał Primo Levi, ocalały z Auschwitz – była odgłosem obozu, wyrazem jego „ geometrycznego szaleństwa”. Dudniła w głowie jeszcze wiele lat po wyzwoleniu, nie dając o sobie zapomnieć. Wspomnienia bohaterek tej książki również nieprędko wyjdą czytelnikowi z głowy.”