Mój przekład nie jest (i nie może być) ostateczny. Nie staram się poprawiać poprzednich tłumaczeń – gdyż nie były błędne. Oddawały one język czasów, w których powstały, były ówczesną interpretacją sztuk Czechowa i dały mu intensywną obecność w historii polskiego teatru. Od tamtego czasu zmieniła się jednak polszczyzna. Zmienił się także sposób gry aktorskiej. Pogłębiliśmy wiedzę na temat życia i twórczości autora. Natomiast nie zmienił się sam Czechow – jest wciąż współczesny, aktualny w swej wymowie i języku. Niniejsze przekłady są wynikiem moich wieloletnich studiów nad jego twórczością i oddają Czechowa, jakim go słyszę, czuję, odbieram. Nie słyszę w nim praktycznie archaizmów (pojedyncze frazeologizmy),nie słyszę poetyzmów. Staram się też być jak najwierniejsza oryginałowi, który się nie zestarzał, gdyż język rosyjski przeszedł inną drogę rozwoju niż język polski, nie uległ tak głębokim zmianom. […] Pragnę, by polski Czechow przemówił językiem naszych czasów. Ale też w żadnym wypadku go nie uwspółcześniam, nie stylizuję, „ nie podkręcam”, staram się oddać rytm i tempo współczesnej polszczyzny. W skład tomu wchodzą następujące dramaty: Sztuka bez tytułu. Płatonow (Bez ojcowizny). Komedia w czterech aktach (pięciu obrazach) Iwanow. Komedia w czterech aktach i pięciu obrazach Iwanow. Dramat w czterech aktach Leszy. Komedia w czterech aktach Mewa. Komedia w czterech aktach Wujaszek Wania. Sceny z życia wiejskiego w czterech aktach Trzy siostry. Dramat w czterech aktach Wiśniowy sad. Komedia w czterech aktach Dramaty poprzedza wstęp Ireny Jajte-Lewkowicz " Wypowiedzieć Czechowa" oraz wstęp " Od tłumaczki". Sztuka " Leszy" była dotychczas tłumaczona dwukrotnie pod następującymi tytułami: " Kusy" (Artur Sandauer) i " Diabeł leśny" (Irena Bajkowska).