# Przepraszam za brzydkie pismo

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/antonina-tosiek/przepraszam-za-brzydkie-pismo/9788383961354

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/antonina-tosiek/przepraszam-za-brzydkie-pismo/9788383961354.json

![Przepraszam za brzydkie pismo](https://quivercdn.com/covers/czarne/antonina-tosiek/przepraszam-za-brzydkie-pismo_978-83-8396-135-4.png?v=2026-04-01%2012%3A40%3A35)

- Książka: [Przepraszam za brzydkie pismo](https://www.kolczanksiazek.pl/antonina-tosiek/przepraszam-za-brzydkie-pismo) ([Przepraszam za brzydkie pismo.md](https://www.kolczanksiazek.pl/antonina-tosiek/przepraszam-za-brzydkie-pismo.md))
- Autorzy: [Antonina Tosiek](https://www.kolczanksiazek.pl/antonina-tosiek)
- Wydawnictwo: czarne
- ISBN: 978-83-8396-135-4
- Liczba stron: 352
- Data wydania: 2025-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Hardcover

## Opis

W latach 1933–1995 w konkursach pamiętnikarskich dla mieszkańców wsi mogło wziąć udział nawet dziewięćdziesiąt tysięcy kobiet. To Nowy Sącz albo pół Olsztyna pamiętnikarek. Julianna spisywała swój pamiętnik w latach trzydziestych – nocami, w tajemnicy przed mężem. Danka w latach sześćdziesiątych – rankiem, czekając, aż rozpali się w piecu. Teresa w roku 1983 – w PKS-ie wiozącym ją do pracy w pobliskiej masarni. Janka jako nastolatka marzyła o studiach polonistycznych, ale bardziej potrzebna była w gospodarstwie. Została więc pamiętnikarką. Dla wielu bohaterek tej książki spisywanie wspomnień było aktem uznania, że ich historia zasługuje na uwagę. Po raz pierwszy miały okazję przyjrzeć się osobistym doświadczeniom i nadać im znaczenie wykraczające poza sferę prywatną. Opowiadały własnymi słowami o przemocy, biedzie czy wstydzie i w ten sposób sprzeciwiały się dominującym normom społecznym i kulturowym. Antonina Tosiek sięgnęła po setki oryginalnych rękopisów i maszynopisów nadesłanych na konkursy, a także po dane statystyczne i opracowania naukowe. Łącząc wnikliwą analizę z wrażliwością, stworzyła obraz przemian polskiej wsi w XX wieku. Obraz realistyczny i głęboko poruszający. Nie istnieje jeden, uniwersalny, modelowy życiorys „ chłopki” czy „ rolniczki”. Popularne w kulturze obrazy polskiej wsi to raczej hologramy naszego zbiorowego wyobrażenia o ludowości – opartego na uprzedzeniach i stereotypach – niż jej faktyczna reprezentacja. Książka ta upomina się o wielość i złożoność doświadczeń wiejskich kobiet. Autorka