# Droga Pani

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/barbara-toporska/droga-pani/0907652131

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/barbara-toporska/droga-pani/0907652131.json

![Droga Pani](https://quivercdn.com/covers/kontra/jozef-mackiewicz/droga-pani_0-907-65213-1-6ad372d3.jpg?v=2026-09-01%2015%3A05%3A28)

- Książka: [Droga Pani...](https://www.kolczanksiazek.pl/barbara-toporska/droga-pani) ([Droga Pani....md](https://www.kolczanksiazek.pl/barbara-toporska/droga-pani.md))
- Autorzy: [Barbara Toporska](https://www.kolczanksiazek.pl/barbara-toporska), [Józef Mackiewicz](https://www.kolczanksiazek.pl/jozef-mackiewicz)
- Wydawnictwo: Kontra
- ISBN: 0-907-65213-1
- Liczba stron: 400
- Data wydania: 1984-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

To co tutaj próbuję przedstawić dotyczy moich obserwacji, ich zestawień porównawczych i zjawisk wzajemnie powiązanych w pewną całość pewnego stanu rzeczy. Moje obserwacje odbiegają od tych, które obserwuje się dziś w prasie światowej, łącznie z polską prasą emigracyjną. Niemniej próbuję je wyłożyć, odwołując się do tolerancji wobec „ inaczej myślących”. Na marginesie chciałbym się zastrzec przeciwko temu, jakobym coś komuś „ zarzucał”, „ potępiał”, „ oskarżał” etc. etc., co mnie szczególnie spotyka ilekroć próbuję przytaczać fakty nie naświetlając ich akurat w przyjętym przez innych naświetleniu. Nikogo nie „ oskarżam” i nikomu nie „ zarzucam”. Że inni, czy wszyscy inni, idą jakąś drogą polityczną, ideową, czy każdą uznaną przez nich za słuszną, to ich rzecz. Upieram się natomiast, że wolno mi tę ich drogę obserwować i - w warunkach wolności słowa - nawet opisywać. Kiedyś nazwałem tę drogę „ donikąd”. Dziś uznana została przez „ instynkt narodu” za docelową. W tym zdaniu nie ma (złośliwej) ironii. Jest tylko stwierdzenie faktu. Józef Mackiewicz, „ Na drodze wielkiego ześlizgu", Droga Pani, cz. IV Ile razy próbowałam krytykować już na emigracji politykę Armii Krajowej z czasów wojny (sabotaż i dywersję na tyłach armii niemieckiej, wysadzanie pociągów z amunicją jadących na front wschodni, podczas gdy jedyną szansą Polski mogła być klęska Niemiec na froncie zachodnim i ich kapitulacja w chwili, gdy front wschodni trzymany był jeszcze na Dnieprze) - tyle razy słyszałam replikę: „ Nikt nie mógł przewidzieć”. Otóż stwierdzam, że nie spotkałam chłopa na Wileńszczyźnie - a ponieważ moim głównym zajęciem w czasie wojny był handel wymienny po wsiach, spotykałam ich wielu - który by począwszy od r. 1943 nie przewidywał z największym przerażeniem powrotu bolszewików na stałe. Trzeba przyznać, że nasi puszczańscy chłopi byli wyjątkowo „ ciemni”. W 80% analfabeci. Barbara Toporska, „ Semantyka i polityka”, Droga Pani, cz. III