# Wojna Salazara

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/bartosz-kaczorowski/wojna-salazara/9788383310893

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/bartosz-kaczorowski/wojna-salazara/9788383310893.json

![Wojna Salazara](https://quivercdn.com/covers/wydawnictwo-uniwersytetu-lodzkiego/bartosz-kaczorowski/wojna-salazara_978-83-8331-089-3-51c41723.jpg?v=2026-09-05%2011%3A12%3A20)

- Książka: [Wojna Salazara](https://www.kolczanksiazek.pl/bartosz-kaczorowski/wojna-salazara) ([Wojna Salazara.md](https://www.kolczanksiazek.pl/bartosz-kaczorowski/wojna-salazara.md))
- Autorzy: [Bartosz Kaczorowski](https://www.kolczanksiazek.pl/bartosz-kaczorowski)
- Wydawnictwo: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
- ISBN: 978-83-8331-089-3
- Liczba stron: 424
- Data wydania: 2022-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

„ Portugalia w II wojnie światowej udziału nie wzięła. Leżące na peryferiach europejskiego kontynentu państwo w latach 1939–1945 odegrało jednak znacznie ważniejszą rolę, niż mogłoby to wynikać z powszechnej opinii na ten temat. Mimo swojej neutralności udzieliło bowiem szerokiej pomocy aliantom, w kilku przypadkach wywierając kluczowy wpływ na przebieg wojny w rejonie Morza Śródziemnego i na Atlantyku, a nade wszystko na utrzymanie Półwyspu Iberyjskiego z dala od wojennej zawieruchy. […] Rządzący państwem od 1932 r. premier i twórca portugalskiego systemu autorytarnego António de Oliveira Salazar miał pełną świadomość grożącego niebezpieczeństwa. […] Jasno zadeklarowany cel – zachowanie neutralności – nie należał do łatwych do zrealizowania, bo zarówno alianci, jak i państwa Osi podejmowali szereg działań, by Lizbona bardziej zdecydowanie wsparła jedną ze stron. Dziś wiemy już, jaki mógł być koszt ewentualnej portugalskiej porażki w tej grze. Gdyby wysiłki dyplomacji poszły na marne i gdyby Hiszpania przyłączyła się do konfliktu, Portugalia stałaby się polem bitwy między dwoma blokami i najprawdopodobniej nie pozostałby z niej kamień na kamieniu. Salazar toczył więc swoją „ wojnę” o niepodległość kraju, zachowanie jego kolonialnego imperium, a wreszcie fizyczne przetrwanie niewielkiego, bo liczącego wówczas mniej niż osiem milionów mieszkańców narodu. Tym razem głównymi figurami nie byli jednak żołnierze, lecz dyplomaci, miejscem starcia stawały się gabinety, a szarże zamieniały się w negocjacje”. Ze Wstępu