Sprawowanie magisterium stanowi dziś w Kościele katolickim nie lada problem. Konieczność istnienia instancji regulującej kwestie wiary, tak, aby Kościół mógł dawać pełne świadectwo o Bożym zbawieniu, jest oczywista. Jednak jej praktyczne funkcjonowanie może prowadzić do centralistycznego, a przez to autorytarnego wypaczenia sprawowanej władzy. Czy jesteśmy obecnie świadkami inflacji władzy magisterkiej? Czy powracamy, paradoksalnie, do sytuacji przedsoborowej? W swoim ważnym dziele Bernard Sesboue podejmuje się konstruktywnej krytyki, szukając odpowiedzi na pytania: na czym opiera się autorytet doktrynalny w Kościele? W jaki sposób rozwijał się on na przestrzeni historii? Czym jest nieomylność w jej różnorakich formach? Czym jest odpowiedzialność papieża i odpowiedzialność biskupów wobec prawa kolegialności?
