Ukiyo-e - w dosłownym znaczeniu „ obrazy przepływającego świata" - to termin odnoszący się do słynnych wielobarwnych japońskich drzeworytów. Technika ta rozwinęła się w Japonii w XVII wieku i dla świata zachodniego stała się synonimem Japonii. Wielokrotnie powielane, drzeworyty ukiyo-e wykorzystywano jako wzory dla ich miłośników, funkcjonowały jako karty noworoczne czy ilustracje książkowe. Tradycyjnie przedstawiały krajobrazy, piękne kobiety, aktorów kabuki, gejsze, rozrywki czy wielkomiejskie życie. Wpływ ukiyo-e w Europie i w Stanach Zjednoczonych, często określany mianem japonizmu, zauważyć można począwszy od malarstwa impresjonistycznego aż po dzisiejszą mangę czy anime. Zdjęcia reprodukowane w książce pochodzą ze zbioru wspaniałych drzeworytów należących do kolekcji Ota Memorial Museum of Art w Tokio. Hiroshige (1797-1858) to jeden z najwybitniejszych drzeworytników ukiyo-e. Największą sławę przyniosły mu widoki rodzinnego Edo (obecnie Tokio). Jego największym dziełem są cykle znane jako „100 słynnych widoków Edo" (1856-1858). Książka zawiera 120 ilustracji z opisami.
