Rozstrzelać elementy kontrrewolucyjne! Brutalizacja wojny niemiecko-sowieckiej latem 1941

Antysemityzm osiągnął podczas okupacji sowieckiej rozmiary wcześniej niespotykane na obszarze dawnych Kresów Wschodnich Polski. Wielu nie-Żydów tylko czekało na okazję rozliczenia się z Sowietami oraz z ich faktycznymi i rzekomymi sprzymierzeńcami. Zbrodnie sowieckie na ludności cywilny i więźniach - popełnione na krótko przed wybuchem wojny z Niemcami, albo już w czasie ucieczki przed oddziałami niemieckimi - podsyciły tylko żądzę zemsty. Podziałały jak przysłowiowa oliwa dolana do ognia. Kresy w tamtych dniach przypominały kocioł piekielny, w którym wrzały emocje i namiętności, gotowe by wyładować się przy pierwszej lepszej okazji. Ta okazja nadeszła po ucieczce Sowietów i wkroczeniu Niemców na te tereny... K siążka, która w poszerzonej i poprawionej wersji oraz autoryzowanym przekładzie trafia dziś do rąk polskiego czytelnika, po raz pierwszy ukazała się w języku niemieckim w sierpniu 2000 roku, w wydawnictwie Propyläen (B. Musiał, „ Konterrevolutionäre Elemente sind zu erschiessen. Die Brutalisierung des deutsch-sowjetischen Krieges im Sommer I941“, Berlin-München 2000, wyd. II 2001). W ciągu kilku tygodni jej recenzje opublikowały „ Der Spiegel”, „ Die Zeit”, „ Frankfurter Allgemeine Zeitung” oraz gazety regionalne, zaś na łamach „ Die Welt”, „ Süddeutsche î Zeitung", „ Frankfurter Rundschau” i w wielu audycjach radiowych rozgorzały dyskusje i4 ' temat zawartych w niej tez. Książka spotkała się z żywym odbiorem także w innych krajach, m. in. w Austrii, Szwajcarii, Francji i Stanach Zjednoczonych oraz - co szczególnie ciakawe - w Japonii (zob. „ The Yomiuri Shimbun" z 26 sierpnia 2000). W listopadzie 2000 roku została umieszczona na liście dziesięciu najlepszych publikacji specjalistycznych, opracowywanej co miesiąc przez „ Süddeutsche Zeitung”, rozgłośnię Norddeutscher Rundfunk oraz „ Buchjournal”. Wkrótce ukazały się również pierwsze stricte historyczne recenzje, książka Bogdana Musiała stała się bowiem nie tylko znaczącym wydarzeniem medialnym, lecz przede wszystkim - naukowym. W październiku 2001 roku autor został uhonorowany nagrodą historyczną Fundacji Ericha i Erny Kronauerów; podczas uroczystego wręczenia nagrody laudację na jego część wygłosił prof. Hans-Adolf Jacobsen.