Wojna polsko-austriacka 1809 r.

Po „ Wojnie polsko-rosyjskiej 1830-1831” Wacława Tokarza i „ Wojnie polsko-rosyjskiej 1792 r”. Adama Wolańskiego, przychodzi trzecia praca, Bronisława Pawłowskiego, „ Wojna polsko-austriacka 1809 r.”. Stoczył ją świeżo powstały zalążek naszego państwa noszący nazwę Księstwo Warszawskie i wraz z nim odrodzone, tym razem na terenie naszego kraju, Wojsko Polskie. W 1806-1807 r. weszło wraz z Francuzami do walki przeciwko dwóm zaborcom, Rosji i Prusom. Teraz, w 1809 r., stanęło do walki przeciwko trzeciemu zaborcy, Austrii, który poprzez łatwe, jak mu się zdawało, przejście przez niemal ogołocone z wojska Księstwo, chciał podać rękę Prusom, by zachęcić je do wznowienia wspólnej walki przeciwko cesarskiej Francji. W 1809 r. Wojsko Polskie wsparte przez społeczeństwo, w tym zwłaszcza zaboru austriackiego, pobiło przeciwnika. Pozwoliło to Księstwu z państewka stać się już znaczącym państwem, o którym coraz otwarciej mówiono -Polska. Jej zwieńczeniem dla opinii publicznej był uroczysty powrót Wojska Polskiego do Warszawy.