Esseje pierwsze

Pomieszczone tu eseje krążą wokół jednego słowa: esse, ειναι, sein, być - I potykają się na progu partykuły przeczącej nie, która wzbrania dostępu do zagadki bycia. Wzbrania, udostępniając - Udostępnia, wzbraniając - I tak. I nie. Odpowiedź byłaby nie-tak-tem. Taktowne jest pytanie. Podzielam pełne irytacji i rezygnacji zdziwienie Czesława Miłosza: I po co zapisano stronice, tony, katedry stronic [...], jeżeli nie dodały nic do tego dźwięku: jest - . Po nic. I dlatego - ohne Warum - dokładam niewypaloną do cna cegiełkę do katedry stronic, stroniczkę ze znaczkiem zapytania. I tak Nic nie wzruszy tego dźwięku