Krzyk opuszczenia

„ Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?” W krzyku opuszczenia, w niezgłębionym cierpieniu Boga-Człowieka rozjaśnia się i zyskuje sens każde cierpienie ludzkie, a głęboka jedność Ojca z Synem w Duchu Świętym, ofiarowana właśnie w tym krzyku, staje się wzorem jedności między ludźmi. Wnikając w tę wewnętrzną ranę Jezusa Chiara Lubich rozpoczyna duchową drogę, z której rodzi się Ruch Focolari. Ta rzeczywistość w Kościele ukazana w swych najbardziej wewnętrznych przejawach - gdzie duchowość splata się z teologią, modlitwa z historią, w bosko-ludzkiej przygodzie - staje się pieśnią radości i wdzięczności, „ listem miłosnym do Jezusa opuszczonego”