# Głosy. Monologi

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/claudio-magris/glosy-monologi/9788306032581

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/claudio-magris/glosy-monologi/9788306032581.json

![Głosy. Monologi](https://quivercdn.com/covers/panstwowy-instytut-wydawniczy/claudio-magris/glosy-monologi_978-83-0603-258-1-2f1644c7.jpg?v=2026-08-31%2014%3A51%3A56)

- Książka: [Głosy. Monologi](https://www.kolczanksiazek.pl/claudio-magris/glosy-monologi) ([Głosy. Monologi.md](https://www.kolczanksiazek.pl/claudio-magris/glosy-monologi.md))
- Autorzy: [Claudio Magris](https://www.kolczanksiazek.pl/claudio-magris)
- Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
- ISBN: 978-83-0603-258-1
- Liczba stron: 133
- Data wydania: 2010-05-13
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Jeden z najwybitniejszych współczesnych włoskich pisarzy Claudio Magris jest autorem kilku niewielkich opowiadań, przybierających formę monologu. Teksty te, do których sam przywiązuje dużą wagę, niezamierzenie układają się w przedziwnie spójną całość, a jednocześnie zawarte w nich są wszystkie najistotniejsze motywy twórczości Magrisa: rzeka i morze mieniące się wielością znaczeń i metafor – podróży, życia, perswazji, przygody; historia i wieczne trwanie, ruch i bezruch, wędrówka i cel. Odnajdujemy tu najbardziej „ wodny” z tekstów Magrisa, Conde. Zbiór opowiadań-monologów słowem wstępnym opatrzył Autor, posłowie zaś napisała Tłumaczka, oba te teksty wchodzą w swoisty dialog, a zarazem dopełniają i zwielokrotniają Głosy. Pisze Autor: „ Ernesto Sábato mówi o piśmie nocnym i dziennym. [.] W piśmie nocnym pisarz konfrontuje się z czymś, co pojawia się niespodziewanie w jego wnętrzu, on zaś dotąd nic o tym nie wiedział: niepokojące, czy wręcz budzące grozę uczucia i impulsy zadziwiają nas, przerażają, ukazują nam naszą twarz, której istnienia nawet nie podejrzewaliśmy [.] Do nocnego pisma należą Głosy , Mieć życie za sobą i, w mniejszym stopniu, Teraz chyba Pan zrozumie. Ten rodzaj twórczości jest związany z formą teatralną – z fizycznością głosu, gestów, ciała – z formą monologu. [.] Conde natomiast należy do innej kategorii: z pewnością jest melancholijnym opowiadaniem, wręcz mrocznym i nocnym, ale nie ma nic wspólnego z negatywnością wyróżniającą pozostałe teksty, ponieważ charakterystyczne jest dla niego głębokie poczucie – mimo klęski, nieszczęścia, katastrofy – epickiej jedności życia, jego sensu, czasami ukrytego, lecz przecież zawsze obecnego”.