Έξω η στενοχώρια

Πολλοί θα αναρωτιέστε γιατί έγραψα αυτό το βιβλίο. Γι' αυτό με λίγα λόγια θα σας εξηγήσω: Πριν από τριάντα πέντε χρόνια ζούσα στη Νέα Υόρκη και ήμουν πολύ άτυχος νέος. Πουλούσα φορτηγά αυτοκίνητα, χωρίς να ξέρω ποιος ήταν ο μηχανισμός που τα έκανε να κινούνται. Και το χειρότερο ήταν ότι δεν το ήθελα καθόλου αυτό το επάγγελμα. Δεν μου άρεσε να ζω στη Δυτική Πεντηκοστή Έκτη Οδό, σ' ένα δωμάτιο γεμάτο κατσαρίδες. Δεν μου άρεσε να τρώγω σε φτηνά και βρόμικα εστιατόρια που πιθανώς να ήταν κι αυτά γεμάτα κατσαρίδες. Κάθε βράδυ είχα δυνατό πονοκέφαλο από την στενοχώρια, την απογοήτευση, την πίκρα για όλη αυτή την κατάσταση. Το είναι μου επαναστατούσε, γιατί τα όνειρα που έπλαθα όταν ήμουν μαθητής, τώρα είχαν γίνει εφιάλτες. Αυτή τη ζωή θα ζούσα λοιπόν; Δεν υπήρχε μέλλον για μένα; Επιθυμούσα πολύ να έχω ελεύθερο χρόνο, ώστε να διαβάζω και να γράφω τα βιβλία που ονειρευόμουν ότι θα έγραφα μια μέρα. Δεν με ενδιέφερε να γίνω πλούσιος, ήθελα όμως η ζωή μου να γίνει πλούσια. Ήξερα ότι αν άφηνα αυτό το επάγγελμα που τόσο περιφρονούσα, θα μπορούσα να κερδίσω τα πάντα χωρίς να χάσω τίποτα. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)