Kocia matematyka. Jak koty pomagają zrozumieć liczby, figury i wzory Daniel M. Look

Koty i matematyka związek, który zmienia wszystko. Miau! Matematyka popularna przeżywa prawdziwy renesans coraz więcej czytelników sięga po książki, które tłumaczą skomplikowane pojęcia przez pryzmat codzienności, humoru i zaskakujących analogii. Na tym tle Kocia matematyka wyróżnia się podwójnie, łączy bowiem dwa fenomeny kulturowe o globalnym zasięgu: fascynację matematyką i bezgraniczną miłość do kotów. To połączenie, które brzmi jak żart, okazuje się strzałem w dziesiątkę. Kiedy te dwa światy się spotykają, powstaje coś więcej niż tylko ciekawa lektura powstaje doświadczenie, które sprawia, że twierdzenia, dowody i wzory przestają być straszne, a zaczynają być urocze. Dwadzieścia dwa rozdziały, dwadzieścia dwa powody, by pokochać matematykę na nowo. Daniel Look prowadzi czytelnika przez matematyczny labirynt z pomocą gromadki kocich współlokatorów: Miau Miaua, SpaghettiOsa, Conana T. Kota i Pani Pyzy. Twierdzenie Pitagorasa? Tu nazywa się twierdzeniem Kiciagorasa i tłumaczy je kot Groszek układający łapki pod kątem prostym. Złota spirala? To po prostu ulubiona pozycja do drzemki. Ciąg Fibonacciego staje się ciągiem Futronacciego, topologia wyjaśnia, dlaczego koty mieszczą się w zbyt małych pudełkach, a teoria chaosu odpowiada na pytanie, czy kot zjadający motyla może zapobiec tornadom w Kansas. Do tego dylemat więźnia rozegrany między dwoma kotami, które stłukły lampę, paradoks Montyego Halla w teleturnieju Miaucz na całość i prawo kwadratu-sześcianu jako matematyczny dowód na to, że małe koty są bardziej puszyste w przeliczeniu na złotówkę. Matematyka nigdy nie była tak futrzasta.