Daniel Katz (ur. w 1938 roku w Helsinkach) z wykształcenia jest muzykiem i filologiem. W swym barwnym życiu najbardziej oryginalny fiński humorysta - twórca powieści, opowiadań, słuchowisk i sztuk teatralnych - nie tylko grał na różnych instrumentach, lecz także uczył religii, wiercił tunele i pracował jako tłumacz. Jest pierwszym żydowskim autorem piszącym po fińsku. Z racji jego korzeni interesują go irracjonalne zachowania dość zamkniętego, izolowanego społeczeństwa fińskiego na szerszym tle wydarzeń historycznych. Tragikomiczni bohaterowie opowieści Katza podróżują po całej Europie w przestrzeni i w czasie, poszukując, jak sam Katz, swoich korzeni - lub próbując od nich uciec. Katz zyskał uznanie publiczności i krytyki w latach siedemdziesiątych serią powieści. Jego pierwsza powieść, zatytułowana Gdy dziadek do Finlandii na nartach szedł (1969),jest przezabawną - jeżeli nawet nie do końca prawdziwą - historią rodziny Autora, widzianą z perspektywy kilku pokoleń fińskich Żydów i ukazaną raczej w krzywym zwierciadle. W szerszym ujęciu jest to ironiczny rozrachunek z historią ojców i zarazem tragiczne w swojej wymowie - bo pokazane z diabolicznym humorem - świadectwo ich cierpień.
