Umberto Eco jest niewątpliwie jedynym w swoim rodzaju objawieniem kultury współczesnej. Profesor uniwersytetu w Bolonii, mediewista, specjalizujący się w semiotyce, znany wcześniej głównie w kręgach akademickich, w roku 1980, mając prawie 50 lat, debiutuje jako pisarz i natychmiast zdobywa ogromną sławę. Kilkanaście milionów egzemplarzy Imienia róży sprzedanych na całym świecie i głośna ekranizacja Annouda w 1986 roku to dopiero początek zawrotnej kariery pisarskiej Eco. Ten wnikliwy badacz kultury masowej i mediów sam staje się ich ulubieńcem i gwiazdą. Każda kolejna z misternie konstruowanych powieści Umberta Eco - Wahadło Foucaulta, Wyspa dnia poprzedniego, Baudolino - była wydarzeniem kulturalnym na skalę światową. O swej fenomenalnej twórczości mówi skromnie, że po prostu " dla zabawy przeszedł od roboty teoretycznej do opowiadania historyjek, wykorzystując dokładnie te same materiały, co w dziedzinie refleksji filozoficznej". [opis wydawcy]
