W niniejszej książce formułuję tezę o totalności pisarstwa Stachury, przejawiającej się na wszystkich płaszczyznach jego artystycznych realizacji. Moim celem było znalezienie przekonujących argumentów, które umożliwiłyby podtrzymanie twierdzenia, że odpowiednim kontekstem dla zrozumienia wielu procesów zachodzących w tym pisarstwie (w oczach krytyki niezrozumiałych lub nawet kontrowersyjnych) jest przede wszystkim kompleksowe ujęcie tej twórczości. Ważne jest także dostrzeżenie działań pisarza, które zmierzały do stworzenia z wielu tekstów spójnej całości. Poniżej przeprowadzę analizy mające ukazać mechanizmy spajające utwory Stachury. Ponadto przedstawię autorskie działania, które zmierzały do utrzymania zbudowanej spójności. Połączenia pomiędzy różnymi polami literackiej aktywności Stachury zapewniały między innymi czynności, które swoją formą i zasięgiem przypominają starożytne praktyki - askésis. Tą drogą chciałem podjąć próbę odnalezienia formuły dla całości literackiego dorobku autora Siekierezady. (ze Wstępu)
