Książka ta nie jest wyczerpującym opisem stylistycznej historii kina. Jej tematem jest historiografia stylu wizualnego. Pytania w niej postawione brzmią: W jaki sposób wpływowe osoby piszące o kinie w Europie i Stanach Zjednoczonych pojmowały zmiany w tym, jak kino wygląda? Które aspekty sztuki filmowej znalazły odbicie w ich koncepcjach oraz wyjaśnieniach? Moim zamiarem było pokazanie, że w czasie względnie krótkiej historii kina medium to prowokowało wielu inteligentnych ludzi do całkiem wyrafinowanych rozważań o stylistycznych prawidłowościach i przemianach, ich przyczynach i skutkach. Chociaż gros piszących na ten temat nie uważało się za akademików, ich wysiłki zbudowały pewną tradycję badawczą. To z kolei wpłynęło na nasz sposób myślenia o filmie i jego odziaływaniu na nasz. Jednym z celów książki było zatem pokazanie, jak na przestrzeni XX stulecia rozwinął się wspólny zestaw poglądów co do kina.
