(...) to poezja przesmyków w stronę wieczności i dróg powrotnych. Ale nie tylko, bo prócz tego, że poeta naświetla rzeczywistość, to jeszcze dzieli się tym światłem i jego ciepłem ze światem i z drugim człowiekiem. Jest w tych wierszach wiele tęsknoty i miłosnych uniesień, ale jest też dużo strachu i obaw przed tym co zdaje się nieuniknione. (...) magnesy na lodówce to świat cieni, ciszy i plam słonecznych przedzierających się przez egzystencjalne próby zrozumienia świata, jak przez gęsty las. Rafał Kasprzyk /ze wstępu/
