" Słodki dym wypełniał ogarnięty półmrokiem pokój. Zasunięte szczelnie zasłony tworzyły naturalną tarczę przed promieniami słonecznymi. Zamknięte okna nie dopuszczały świeżego powietrza. W rezultacie wnętrze stało się ponurą i odrażającą jaskinią. Bez pozwolenia na życiodajne wpływy, pokój ten obcym przypominałby grobowiec, dla Sercoka był jednak świątynią relaksu. Detektyw miał w zwyczaju urządzanie głębokiego, oczyszczającego i przyjemnego odpoczynku między jedną a drugą sprawą. Siedział teraz w fotelu, ćmiąc fajkę, której zapach skutecznie zabijał odór starych skarpet i potu. Od czasu do czasu podnosił wzrok spod przymkniętych powiek i rozglądał się po otoczeniu. Z prawdziwym zadowoleniem detektyw kontemplował swoje małe muzeum."
