Anatomia wstydu i społecznego wykluczenia. Didier Eribon dorastał w biednej robotniczej rodzinie, a ojciec nie akceptował jego homoseksualności. Jako młody chłopak zerwał ze swoim środowiskiem, by za wszelką cenę zacząć żyć innym życiem. Po latach wraca do rodzinnego domu i musi na nowo skonfrontować się ze swoją kondycją. Decyduje się wypowiedzieć to, czego przez całe życie się wstydził: mówi o biedzie, społecznym upokorzeniu, wykluczeniu. Przedstawia historię swojego awansu społecznego, a także losy rodziców i bliskich, którym, mimo prób, nie udało się zmienić statusu. Szuka odpowiedzi na pytania: jaka jest dziś sytuacja klasy robotniczej? Dlaczego jego bliscy głosują na prawicę? Jakie bariery muszą pokonać dzieci z rodzin o niskim kapitale społecznym? Na czym w praktyce polega społeczne uznanie? Ta znakomicie napisana książka pomaga zrozumieć wiele aktualnych zjawisk społeczno-politycznych. Jest też rzadkim przykładem tekstu, w którym na równych prawach współistnieją odwaga intymnego wyznania, literacki szwung i wnikliwa analiza socjologiczna. Cet ouvrage a bénéficié du soutien des Programmes d'aide à la publication de l'Institut français. Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Institut français w ramach programów wsparcia wydawniczego. www. institutfrancais. pl Patroni: Biennale Warszawa, Książki na ostro
Kołczan KsiążekStrona głównaZałóż kontoZaloguj się