Dadaizm

W 1916 roku w Cabaret Voltaire w Zurychu spotkali się artyści, pisarze, emigranci i żądni zmian intelektualiści. W cieniu I wojny światowej narodził się artystyczny i literacki kierunek znany jako dadaizm. Ruch dadaistów, którego koniec datuje się na rok 1923, skierowany był przeciwko mieszczańskiej koncepcji życia i sztuki. Dadaiści odrzucili logikę, moralność, konwencję oraz wartości estetyczne i skoncentrowali się na tworzeniu antysztuki. Artyści wykorzystywali w swych pracach przede wszystkim kolaż, montaż, asemblaż. Dadaistyczne obrazy, rzeźby czy wiersze dźwiękowe były wynikiem zestawienia wielu różnorodnych elementów. W tomie znajdują się prace następujących artystów: Hans Arp, Johannes Baader, Johannes Theodor Baargeld, Marcel Duchamp, Max Ernst, George Grosz, Raoul Hausmann, John Heartfield, Hannah Höch, Francis Picabia, Man Ray, Kurt Schwitters. Red. Uta Grosenick.