Koniec Sztuki

W książce Koniec Sztuki Donald Kuspit twierdzi, że sztuka dokonała swoich dni, ponieważ przestała cokolwiek wnosić do estetyki. Sztuka została zastąpiona czymś, co Alan Kaprow określił pojęciem „ postsztuki”.(...) Śledząc upadek doświadczenia estetycznego wstecz, aż do dzieł i prac teoretycznych Marcela Duchampa i Barnetta Newmana, Kuspit dowodzi, że dewaluacja jest nieodłączną cechą entropicznego charakteru współczesnej sztuki i że antyestetyczne, postmodernistyczne działania są jej stanem ostatecznym. W przeciwieństwie do współczesnej sztuki, która zajmowała się tym, co uniwersalne, lecz przez ludzi nieuświadomione, ta postmodernistyczna degeneruje się do poziomu wyrażania wąskich interesów ideologicznych. W reakcji na pustkę i stagnację w postsztuce Kuspit upatruje szansę dla innego typu twórców oraz estetyki, którą odnajduje u Nowych Dawnych Mistrzów. Książka Koniec Sztuki, dając szeroki, a równocześnie bardzo szczegółowy ogląd rozwoju sztuki w dwudziestym wieku, wskazuje kierunek zmian sztuk wizualnych w przyszłości .