# Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/dorota-bidzinska/republika-poboznych-chasydzka-historia-polski/9788384275160

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/dorota-bidzinska/republika-poboznych-chasydzka-historia-polski/9788384275160.json

![Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski](https://quivercdn.com/covers/znak-horyzont/dorota-bidzinska/republika-poboznych-chasydzka-historia-polski_978-83-8427-516-0-3e3443df.webp?v=2026-11-12%2005%3A51%3A14)

- Książka: [Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski](https://www.kolczanksiazek.pl/dorota-bidzinska/republika-poboznych-chasydzka-historia-polski) ([Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski.md](https://www.kolczanksiazek.pl/dorota-bidzinska/republika-poboznych-chasydzka-historia-polski.md))
- Autorzy: [Dorota Bidzińska](https://www.kolczanksiazek.pl/dorota-bidzinska)
- Wydawnictwo: Znak Horyzont
- Medium: ebook
- ISBN: 978-83-8427-516-0
- Data wydania: 2025-11-26
- Język: pl_PL
- Oprawa: E-book

## Opis

W logo Lublina przenikają się dwie bramy. Miejsce ich przecięcia tworzy oko, symboliczne, ale i konkretne. Oko Widzącego. Mistyka, którego wzrok sięgał dalej niż wzrok innych. Jakub Izaak Horowitz istniał naprawdę. Jego grób, ukryty na starym cmentarzu, to dziś jeden z ostatnich śladów po żydowskim Lublinie – mieście, z którego niegdyś promieniowała mistyczna siła. Stąd Dorota Bidzińska rozpoczyna podróż przez Polskę chasydzką – niegdyś duchowe centrum Europy, dziś zbiór na wpół zapomnianych opowieści i atlas cmentarzy. Odwiedza miejsca naznaczone obecnością mistyków, tropi nie tylko ślady najważniejszych przywódców i nauczycieli, ale też innych, bez których ta historia byłaby niepełna: kobiet, współczesnych chasydów, artystów i opiekunów pamięci. Tak powstała książka o kulturze, w której pieśń była modlitwą, a taniec – świętem. O wierze, która oznaczała wspólnotę, wyobraźnię i bunt. O pamięci, która trwa w opowieściach, w muzyce, w powracających co roku pielgrzymkach do grobów cadyków. I o Zagładzie, która przerwała ten świat, ale go nie unieważniła. To nie podróż w przeszłość. To spotkanie z tym, co zostało i wciąż wraca. Jak pisać o żydowskim życiu tu w Polsce bez pożerającego wszystko co żywe słowa „ Zagłada”? A równocześnie nie zamykać się w szufladce z etykietą „ skrzypek na dachu i gęsie pipki”? Nie utopić tych wszystkich żywotów utkanych z krwi i mięsa w przestrzeni skrojonej na miarę folkloru, gdzie na zawsze zastygli w chałatach, z kieliszkiem pejsachówki i błyskotliwym szmoncesem. Z kozą w izbie lub bez. Absolutnie papierowi i martwi. fragment Wstępu