Lufcik otwiera perspektywę na niewidzialną sieć międzyludzkich połączeń po których osoby poruszają się jak wagony odczepiane i doczepiane do różnych pociągów oraz na świat doznań i refleksji rodzących się w chwilach tych spotkań. W centrum swojej powieści Dragan Velikić stawia wagon z imieniem Rudi Stupar którego trasa życia-podróży wiedzie od małego miasteczka w Wojwodinie do Hanoweru przez Belgrad Budapeszt Monachium. Niepewność niemożność znalezienia swojego miejsca w życiu paradoksalnie sprawiają że los stawia przed nim interesujących ludzi i najdziwniejsze zajęcia zaś jego życie praca miłości i przyjaźnie przynajmniej chwilowo wypełniają nieustannie towarzyszące mu poczucie pustki. Rudi wyjeżdża z Serbii na początku lat dziewięćdziesiątych uciekając przed wojną i mobilizacją nie wraca w obawie przed natowskim bombardowaniem. Uciekając przed rzeczywistością ucieka także przed sobą. Odnajdując się ucieka jednak dalej. Pulsowanie świata podskórny bieg jednostkowej historii to co niedostrzegalne zamknięte w prywatnych archiwach wspomnieniach próbach zgłębienia własnej przeszłości wraz ze świeżym powiewem przedostaje się przez niepozorny lufcik. Krystyna Pieniążek-Marković