" Oto stoję w deszczu ciała", ta autobiograficzna poetycka opowieść jest zapisem dramatycznego wchodzenia w dorosłość neurotycznie wrażliwej dwudziestolatki. Nie straciła na aktualności, bo podejmuje problem ponadczasowy delikatnej, naiwnej jeszcze kobiecej niewinności zderzającej się z brutalną mechanicznością i inercją reguł społecznych gier zastanego świata. Reakcją jest pełen determinacji bunt, który znajduje swój wyraz w totalnym eskapizmie, zawierającym w sobie odmowę uczestniczenia w społecznych strukturach (ucieczka do szpitala psychiatrycznego) i nawet w samej rzeczywistości (intoksykacja twardymi narkotykami i dużymi dozami farmaceutycznych środków modyfikujących świadomość). Rozpaczliwy protest, który nie mogąc znaleźć wyrazu w akcie zniszczenia tego, co nie może zostać zaakceptowane, znajduje ujście w autodestrukcji i, na szczęście, w akcie literackiej kreacji. /Kazimierz Bolesław Malinowski/ Przedstawiona proza miała swoje pierwsze
![Oto stoję w deszczu ciała [dziennik studentki]](/_next/image?url=https%3A%2F%2Fquivercdn.com%2Fcovers%2Fjirafa-roja%2Feda-ostrowska%2Foto-stoje-w-deszczu-ciala-dziennik-studentki_978-83-6387-907-5-c43a5eeb.jpg%3Fv%3D2026-09-01%252006%253A30%253A27&w=3840&q=75)