Historia ludzi. Historia dla ludzi. Krytyczny wymiar edukacji historycznej

Z kim solidaryzujemy się po obowiązkowym kursie edukacji historycznej: z upamiętnionymi poprzez pomniki i eksponowane miejsce na kartach podręczników sławnymi dowódcami zbiorowych masakr, czy z tymi, którzy byli zbyt słabi i bez szans na przetrwanie? Z kim się utożsamiamy? Do czego aspirujemy?... Prezentowana książka, podzielona na osiem części, składa się z 32 (nie licząc wstępu i zakończenia) tekstów. Wyodrębnione części zostały poświęcone takim zagadnieniom, jak: rola historii w budowaniu tożsamości, nowe wątki w historii, przygotowanie nauczycieli, podręczniki, edukacja historyczna w innych krajach a Polska, edukacja historyczna a uczniowie, pozaszkolne formy edukacji i projekty. Jakiej zatem historii nam dziś potrzeba? W naszym, poznańskim środowisku nie jest to pytanie nowe. Nie tak wiele lat temu, kiedy angażowaliśmy się jako środowisko dydaktyczno-historyczne w dyskurs na temat stanu edukacji historycznej w trakcie zmiany systemowej (po 1989), postawił je poznański metodolog Gwidon Zalejko, wyjaśniając, że w historii nie znajdziemy nic ponad to, co zawarliśmy w pytaniach stawianych pod adresem przeszłości; w pytaniach ważnych z punktu widzenia poznawczego, ale zawsze jakoś zdeterminowanych tym, co przeżywamy i czego oczekujemy na przyszłość... Ze wstępu Redaktorek