Saga o Gunnarze, Głupcu z Keldugnupy - jedna z najpóźniejszych sag islandzkich powstała prawdopodobnie w XV - XVI wieku. Jest to doskonały przykład tradycji postklasycznej, w której forma sagi o Islandczykach wypełniona jest elementami ludowej baśni, powieści rycerskiej i oczywistej fantastyki. Głównym bohaterem jest Gunnar, najmłodszy syn zamożnego chłopa, od dzieciństwa nazywany głupcem i leniem, który tylko " dogląda węgla w palenisku". Pod maską niezdarnego próżniaka kryją się jednak niezwykła siła, wytrzymałość i szczęście. Po pierwszych potyczkach i zabójstwach Gunnar wyrusza w podróż, walczy z trollami, zyskuje wierną sojuszniczkę, płynie do Norwegii, pokonuje Czarnego Człowieka na dworze jarla Hakona, miażdży wikingów i wraca do domu jako człowiek bogaty i szanowany, a następnie żeni się.
