# Stosunki polsko-żydowskie w czasie drugiej wojny światowej. Pisma z bunkra

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/emanuel-ringelblum/stosunki-polsko-zydowskie-w-czasie-drugiej-wojny-swiatowej-pisma-z-bunkra/9788366485105

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/emanuel-ringelblum/stosunki-polsko-zydowskie-w-czasie-drugiej-wojny-swiatowej-pisma-z-bunkra/9788366485105.json

![Stosunki polsko-żydowskie w czasie drugiej wojny światowej. Pisma z bunkra](https://quivercdn.com/covers/zydowski-instytut-historyczny/emanuel-ringelblum/stosunki-polsko-zydowskie-w-czasie-drugiej-wojny-swiatowej-pisma-z-bunkra_978-83-6648-510-5-79da41da.jpg?v=2026-09-04%2017%3A38%3A18)

- Książka: [Stosunki polsko-żydowskie w czasie drugiej wojny światowej. Pisma z bunkra](https://www.kolczanksiazek.pl/emanuel-ringelblum/stosunki-polsko-zydowskie-w-czasie-drugiej-wojny-swiatowej-pisma-z-bunkra) ([Stosunki polsko-żydowskie w czasie drugiej wojny światowej. Pisma z bunkra.md](https://www.kolczanksiazek.pl/emanuel-ringelblum/stosunki-polsko-zydowskie-w-czasie-drugiej-wojny-swiatowej-pisma-z-bunkra.md))
- Autorzy: [Emanuel Ringelblum](https://www.kolczanksiazek.pl/emanuel-ringelblum)
- Wydawnictwo: Żydowski Instytut Historyczny
- ISBN: 978-83-6648-510-5
- Data wydania: 2021-01-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Esej Emanuela Ringelbluma (1900–1944) – historyka i założyciela konspiracyjnej grupy „ Oneg Szabat” – został spisany w ostatecznej postaci jesienią 1943 roku, gdy autor wraz z żoną i synem oraz ponad trzydziestoma innymi osobami ukrywał się na warszawskiej Ochocie. W kryjówce przy ulicy Grójeckiej powstał tekst, który miał być zarysem szerszego opracowania poświęconego relacjom polsko-żydowskim w czasie drugiej wojny światowej. Historyk ukazał w nim zarówno mroczne, jak i jaśniejsze strony wzajemnych stosunków. Ringelblum nie miał możliwości ani też zamiaru przygotowania pełnego, metodycznego opracowania poświęconego stosunkom polsko-żydowskim. Już rozpoczynając swoją pracę, nadał jej podtytuł « Uwagi i spostrzeżenia» i zastrzegł, że nie wyczerpuje ona tematu, jest tylko zarysem przyszłej monografii. […] Zdawał sobie sprawę, że nie dysponuje pełną wiedzą, nie ma do dyspozycji wielu źródeł. Ostateczne i obiektywne opracowanie problemu uważał za możliwe po zakończeniu wojny. W swoim eseju dwukrotnie podkreślił, że „ materiał do tej pracy jest jeszcze bardzo świeży, nie dojrzał jeszcze do obiektywnego sądu historyka”. Ze wstępu Tadeusza Epszteina Niniejsze