# Na szczytach rozpaczy

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/emil-cioran/na-szczytach-rozpaczy/9788365680655

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/emil-cioran/na-szczytach-rozpaczy/9788365680655.json

![Na szczytach rozpaczy](https://quivercdn.com/covers/aletheia/emil-cioran/na-szczytach-rozpaczy_978-83-6568-065-5.jpg?v=2026-08-04%2021%3A10%3A34)

- Książka: [Na szczytach rozpaczy](https://www.kolczanksiazek.pl/emil-cioran/na-szczytach-rozpaczy) ([Na szczytach rozpaczy.md](https://www.kolczanksiazek.pl/emil-cioran/na-szczytach-rozpaczy.md))
- Autorzy: [Emil Cioran](https://www.kolczanksiazek.pl/emil-cioran)
- Wydawnictwo: aletheia
- ISBN: 978-83-6568-065-5
- Liczba stron: 260
- Data wydania: 2020-06-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Emil Cioran (1911–1995) swoją pierwszą książkę Na szczytach rozpaczy opublikował jeszcze po rumuńsku w 1934 roku. Otrzymał za nią Nagrodę Fundacji Królewskiej w kategorii debiutu, podobnie jak Eugen Ionescu (później Eugène Ionesco), który obok Mircei Eliadego był w XX wieku trzecim najwybitniejszym rumuńskim pisarzem z pokolenia Ciorana. W okresie tworzenia tego wczesnego dzieła autor, tak jak Eliade, przeżywał krótkotrwały okres fascynacji faszyzmem, od czego później zdecydowanie się odciął. Był wówczas absolwentem filozofii uniwersytetu w Bukareszcie ukończonej na podstawie pracy magisterskiej o Bergsonie. Na szczytach … stanowi też debiut myśli Ciorana, która przyniosła mu światową sławę w późnych latach twórczości po opublikowaniu kilkunastu książek oświetlających w aforystycznej często formie główne wątki jego „ radosnego pesymizmu”. Czytelnik znajdzie tu zaczątek tej drogi, idee dwudziestodwuletniego autora rozwijane konsekwentnie później – skupione wokół rozpoznania życia jako cierpienia i wokół koncepcji ratunku przez odkrycie pustki. Pustka, pewność, że zbawienia nie ma, zastępuje pozory wiedzy i wiary. Na podłożu tej właśnie wolności od świata „ mieszczańskich” dążeń młody Cioran znajduje tragiczne zbawienie. W odległej Transylwanii jak francuscy egzystencjaliści burzy „ absurdalne mury”, by ich potem prześcignąć w radykalizmie tego przedsięwzięcia.